Nü Fotoğraf
Tarih: 12:22, 27/2/2009
Nü çıplak beden fotoğrafıdır.
Da: Çıplak nedir, ne olabilir?
Geçmişe bakalım: Fotoğraftan önce resim vardı. Resimde de nü vardı: Her dönemin ideal güzel kadın tipine uygun bir nü. Her dönemin ideal güzel erkek tipine uygun bir nü.
Demek ki nü, fotoğrafın tekelinde değil. Kaldı ki binlerce yıllık dans varken, zaten bunun mümkünü yok.
Susan Sontag, 1936’da Berlin Olimpiyatları’nda yarışan Alman erkek atletlerinin ve 1970’te Afrika’da zenci erkek savaşçılarının çıplak fotoğraflarını çeken Leni Riefenstahl’ı faşistlikle suçlamıştı. Doğrudur, faşistler insan bedeninin güzelliğini öne çıkarmakta çok ısrarlıdırlar ama bu durumda çoğu nü fotoğrafçısı da faşist olur, çünkü onlar bunun için bir de özel efektler kullanıyorlar. Riefenstahl ise, hepi topu Lubitel düzeyinde bir teknoloji kullanıyordu.
Nü, çıplaklıkta güzeli (adını ‘estetik / sanatsal’ koyarak) öne çıkarır. Oysa, bu bir yalandır. İnsan bedenlerinin % 99’u (aslında %o 999’u) çirkindir: Yağlıdır, pörsüktür, lekelidir, yamuktur, buruştur, şudur budur. Yalan söylemeyen nü(cü) de olabilir: 60’ından sonra kendi yaşlı erkek çirkin çıplak bedenini çeken otoportre-nü’cü: John Coplans.
Nü kadını öne çıkarır. Alternatif yok mu? Var: Yıllar önce bir takvim görmüştüm. Teması nüydü. 11 ay için 11 tane güzel kadın bedeni fotoğrafı vardı. En sonuncusu ise 2 Kırkpınar güreşçisine aitti. Bakar mısınız? Fatih Ürek Kırkpınar ağası olacak, Dünya geyler birliği oraya binlerce gey turist gönderecek. Cümbüşe bakar mısınız? Tarihe geçecek bir nü-foto şampiyonası olurdu: Kırkpınar güreşçileri çıplak, geyler kenarda çıplak, ortada ağa çıplak: Nü erkek orjisi fotografyası ve topografyası.
Nü, işte bu nedenlerle şeyselleştiricidir (reificative). Uzakdoğu Asya Metafiziği bedeni seks, savaş, ibadet, spor, dans ve tıp (iyileştirme) aracı olarak algılar ve kullanır. Oysa fotoğrafı icat eden Batı Avrupa materyalizmi bedeni metalaştırır. İkisinin, tersine diyalektiği yaratılsa gerekli. Yani iki karşısav, sentezlenmeye çabalanmadan, birbirinden uzakta etkileştirilebilmeli. Çıplaklığa özel herhangi bir şey yüklenmemeli. Nü fotoğraf da özel bir şey sayılmasa gerek.
Nü çıplaktır. Ancak ondan da çıplağı vardır: Cenin çıplaklığı ve deriyi sıyırıp ortaya çıkarılmış kas ve kemik çıplaklığı. Bunu insan kadavraları üzerinde sanat olarak icra eden ve sergileyen bir İngiliz mevcuttur.
Başa ve ters yöne dönelim:
Nü’cüler artık çıplaklığı özel efektlerle giydiriyorlar. Boyanmış bir bedenin, giysili bir bedenden farkı yoktur, zaten giysi gibi bedeni boyayarak bunu yapanlar da var.
Oysa gerçek çıplaktır. Gösterildiği üzere, nü sözde çıplaktır. Nü insanı gerçeğe götüreceğine, gerçekten uzaklaştırır. İşte tam da burada nücüler bizi kandıramaz, kendilerini kandırır:
Nü, pornodan daha adidir, banaldir, aşağılıktır, ‘kitsch’tir, arabesktir. Aslına bakılırsa porno-seks, bunların hiçbiri değildir ama neyse…
Kabe’m nü insandır ve nü güzel(liği)dir, demek; Kabe’m cehennemdir, demektir. Bırakalım nü’cüler, o cehennemin ateşinde çıplak çıplak, çirkin çirkin, yanlış yanlış kendileri yansınlar; kimseyi de yanlarında sürüklemeye kalkmasınlar. Kendi sahte cennnetlerinde boğulup gitsinler… Yaşamlarının, bedenlerinin, zihinlerinin, duygularının çirkinliğini birtakım satılık imajlar ardına gizlemeye debelensinler… İlah…
